Wielka akcja plakatowa w parku

Serce Toby'ego zabiło mocniej - robot Buddy zniknął!

Słońce grzało go w ramiona. Trawa łaskotała w kolana. Ptaki ćwierkały na klonach. Ale Toby potrafił tylko wpatrywać się w swoje puste dłonie.

• Buddy? - zawołał. - Buddy, gdzie się podziałeś?

Ścigał się z mamą przez Maple Grove Park. Nakręcany kluczyk na plecach Buddy'ego błyskał w słońcu. Malutkie nóżki stukały i bzyczały. Wtedy Toby się śmiał. Teraz wcale nie było mu do śmiechu. Poczuł szczypanie pod powiekami.

Mama kucnęła obok niego. Strzepała ziemię z jego spodenek.

• Chcesz się przytulić? - zapytała.

Toby skinął głową. Wtulił twarz w jej koszulkę. Pachniała cytrynami od chusteczek samochodowych. Czuł ciężar w klatce piersiowej, jakby miał plecak z za dużą liczbą książek.

Mama powiedziała łagodnie: - Problemy wydają się mniejsze, gdy wymyślimy jakiś plan.

Toby pociągnął nosem. Spojrzał na zjeżdżalnię, huśtawki i szeroką trawę. Plan. Mógł wymyślić plan.

• Dobrze - powiedział. - Znajdźmy Buddy'ego.

Plan w parku

Toby otworzył plecak. Wyciągnął papier, kredki i taśmę. Zawsze nosił je ze sobą. Nigdy nie wiadomo, kiedy trzeba będzie narysować smoka. Albo robota.

Szybkimi, starannymi liniami narysował Buddy'ego. Błyszczące, srebrne ciało. Niebieskie kółko na każde oko. Żółty kluczyk na plecach. Napisał dużymi literami: ZAGUBIONY ROBOT. Dodał: Mały. Srebrny. Niebieskie oczy. Nakręcany kluczyk. Jeśli go znajdziesz, proszę, powiedz TOBY'EMU.

Mama uśmiechnęła się. - Czytelne i kolorowe - powiedziała. - Gdzie je powiesisz?

Toby rozejrzał się. - Przy zjeżdżalni. Blisko huśtawek. Przy bramie. - Przerwał na chwilę. - Ale czy mogę je tu przyklejać?

Podeszli do budki strażnika parku. Przyjazny strażnik w kapeluszu przeciwsłonecznym pomachał im.

• Przepraszam - powiedział Toby, z początku cicho. Wziął głęboki oddech i wyprostował się. - Czy mogę powiesić plakaty o moim zagubionym robocie?

Oczy strażnika się uśmiechnęły. - To mądry plan. Przyklej je na tablicach ogłoszeń, dobrze? I sprawdź nasze drzewo rzeczy znalezionych.

• Drzewo? - zapytał Toby.

Strażnik wskazał na mały dąb obok piaskownicy. Czapki i rękawiczki zwisały z niskich pętelek z włóczki, zawiązanych jak małe paski. Jakiś szalik powiewał jak flaga.

• Dziękuję - powiedział Toby, już nieco głośniej.

Razem z mamą powiesił pierwszy plakat na tablicy. Taśma była ciepła i lepka w jego palcach. Ślady kredek wyglądały w słońcu bardzo jaskrawo. Podjechała do nich dziewczynka na fioletowej hulajnodze.

• Sięgnę wyżej - powiedziała. - Chcesz pomocy?

• Tak, poproszę - odparł Toby.

Stanęła na hulajnodze i docisnęła górną krawędź. - Powodzenia! - Odjechała z wiatrem, a jej kucyk podskakiwał.

Toby pospieszył do zjeżdżalni. Zapytał grupę dzieci: - Widzieliście małego, srebrnego robota z kluczykiem?

Jeden chłopiec pokręcił głową. Inna dziewczynka wskazała na stoły piknikowe. - Może tam - powiedziała. - Bawiłyśmy się w berka przy ławce.

Przy wózku z lodami sprzedawca w pasiastym fartuchu wycierał ręce.

• Dzień dobry - powiedział Toby. Jego głos brzmiał teraz odważniej. - Zgubiłem robota. Niebieskie oczy. Nakręcany kluczyk. Widział go pan?

Sprzedawca podrapał się po brodzie. - Jeszcze nie, amigo. Powieś plakat przy serwetkach. Dużo ludzi tam zagląda.

• Dziękuję - powiedział Toby. Przykleił plakat obok wózka. Sprawdził huśtawki. Sprawdził zacienioną ławkę, na której mama wiązała buta. Sprawdził drzewo rzeczy znalezionych. Buddy'ego nie było.

Nogi Toby'ego stały się jak z waty. W ustach mu zaschło. Usiadł na brzegu piaskownicy. Czuł ciepło piasku przez spodenki.

Mama podała mu butelkę z wodą. Wziął duży łyk. Spojrzał na mapę parku w swojej wyobraźni. Co pominął?

• Szukamy dalej? - zapytała mama.

Toby skinął głową. Wstał i otrzepał się z piasku. Zwinął kolejny kawałek taśmy i wygładził róg plakatu.

Błyszcząca niespodzianka

Ciche klap-klap-klap sprawiło, że się odwrócił. Jeden z jego plakatów przy piaskownicy unosił się i opadał na wietrze. Brzeg papieru machał do niego, jakby chciał powiedzieć: "Spójrz tutaj".

Malutka dziewczynka obok domku do zabaw zaklasnęła w dłonie i pokazała palcem. - Błyszczy! - pisnęła.

Toby podążył za jej palcem w stronę małego, drewnianego domku. Miał on małe, kwadratowe okienka i szafki na dole na buty i zabawki. Coś srebrnego błyszczało w cieniu jednej z szafek.

Toby uklęknął. Jego serce znów zabiło szybciej, ale tym razem lżej. Sięgnął do środka i dotknął chłodnego metalu.

• Buddy - wyszeptał.

Tata małej dziewczynki podszedł bliżej, pchając wózek. Uśmiechnął się do Toby'ego.

• Znaleźliśmy go przy zjeżdżalni - powiedział. - Nie chcieliśmy, żeby małe stópki go podeptały, więc schowaliśmy go tutaj. Potem zobaczyliśmy twoje plakaty. Wiedzieliśmy, kogo szukać.

Toby przytulił Buddy'ego, jak prawdziwy skarb. Wstał i lekko się ukłonił, tak jak na zajęciach z karate.

• Dziękuję - powiedział. - Dziękuję, że go przypilnowaliście.

Nakręcił żółty kluczyk. Klik-klik. Bzzz. Nóżki Buddy'ego zaczęły maszerować. Mała dziewczynka zaśmiała się i znów zaklasnęła. Toby też się roześmiał. Ten dźwięk był jasny i lekki jak letnie niebo.

Ruszyli z powrotem przez park. Toby podziękował sprzedawcy lodów. Podziękował dziewczynce na hulajnodze, gdy znów ich mijała. Zatrzymał się przy strażniku.

• Znalazł się! - powiedział Toby, podnosząc Buddy'ego w górę.

• Niezła praca zespołowa - powiedział strażnik i uchylił kapelusza.

W drodze do domu samochód cicho mruczał. Toby wyciągnął fiszkę i marker. Napisał "Toby" na jednej stronie, a numer mamy na drugiej. Przywiązał małą karteczkę do kluczyka Buddy'ego kawałkiem sznurka ze swojego plecaka.

• Zabezpieczenie - powiedziała mama z uśmiechem.

Toby posadził Buddy'ego na kolanie. Robot przebierał stópkami, stawiając malutkie kroczki.

• Zrobiłem plan - powiedział Toby, głównie do siebie. Spojrzał przez okno na słoneczny park, który stawał się coraz mniejszy. Poczuł się wyższy niż wcześniej, nawet w zapiętych pasach.

Poklepał Buddy'ego. - Następnym razem - wyszeptał - trzymamy się razem.