Niezwykła Obiadowa Misja Ratunkowa Avy

Ava otworzyła swoją śniadaniówkę i znalazła w niej tylko serwetkę.

Jej żołądek lekko się ścisnął. Stołówka tętniła odgłosami rozmów i brzękiem tac. W słonecznym pomieszczeniu unosił się zapach ciepłej pizzy. Ava szybko zamknęła śniadaniówkę i przysunęła ją do siebie.

• Wszystko w porządku? - zapytał Malik. Przysunął się bliżej na ławce.

Ava spróbowała się uśmiechnąć. Złożyła serwetkę w równy kwadracik. - Nie jestem głodna - powiedziała, chociaż w jej brzuchu cicho zaburczało.

Priya postawiła na stole małe pudełko. Chrupiące plasterki ogórka opierały się o wieczko. - Możesz wziąć kilka - powiedziała, pukając w pudełko. - Są superchrupiące.

Jin zajrzał do pustej śniadaniówki Avy, a potem spojrzał na jej twarz. Sięgnął do swojego pojemnika. - Wafle ryżowe - powiedział. - Są zwykłe, ale dobre.

Zoe pomachała malutką łyżeczką. - Mam mały kubeczek jogurtu - powiedziała. - Możemy się podzielić, jeśli będziemy jeść powoli.

Malik podniósł swoją kanapkę. - Nie ma w niej orzechów - powiedział. - Mogę ci dać połowę. Druga połowa smakuje mi tak samo dobrze.

Policzki Avy zrobiły się gorące. Miała ochotę się schować. Wpatrywała się w serwetkę i szybko mrugała. - Nie chcę, żeby wam zabrakło - szepnęła.

Malik stuknął swoim kartonikiem mleka o kartonik Jina. - Drużyna Śniadaniowa! - zawołał radośnie. Małe kartoniki brzęknęły jak dzwoneczki.

Początek Misji Ratunkowej

Priya przełamała fioletową kredkę na pół i przesunęła jeden kawałek do Avy. - Zróbmy mapę - powiedziała. Rozłożyła płasko serwetkę na stole. - Jesteśmy ratownikami na misji. Każde jedzenie to skarb.

Oczy Zoe zabłysły. - Nasz stół to morze - powiedziała. Pomachała łyżeczką jak flagą. - Żeglujemy z wyspy na wyspę.

Jin położył wafelek ryżowy w jednym rogu. - Waflowa Zatoka - powiedział. Wydał z siebie cichy dźwięk szumiących fal.

Ava wzięła głęboki oddech. Jej ramiona lekko opadły. Narysowała na serwetce przerywaną linię. Kropki utworzyły ścieżkę. - Pierwszy przystanek, Waflowa Zatoka - powiedziała.

Wszyscy cicho wiwatowali. Malik rozdarł swoją połówkę kanapki na dwa równe kwadraty. Położył jeden kwadrat na mapie. - Kanapkowe Piaski - powiedział. - Dla każdego tylko trochę, żebyśmy nie zatonęli.

• Zasada załogi - powiedziała Priya, wskazując palcem. - Każdy daje odrobinę. Nikomu niczego nie brakuje.

Ava wzięła kawałek wafelka i powoli go przeżuła. Chrupał jak małe buciki na suchych liściach. Tym razem uśmiechnęła się naprawdę. Narysowała falistą linię. - Następny przystanek, Ogórkowy Klif - powiedziała.

Priya przesunęła trzy zielone monety. Ava i reszta załogi wzięli po jednej. Chłodny sok łaskotał ją w język. Prawie słyszała mewy.

Zoe stuknęła kubeczkiem z jogurtem o serwetkę. - Jogurtowa Laguna - powiedziała. Zamoczyła łyżeczkę i podała ją dalej, ostrożnie i pewnie. Jogurt był zimny i słodki.

Zachichotali, gdy Jin naśladował niski dźwięk okrętowego rogu. Szeptali: "Raz, dwa, hej!" i przesuwali mapę wzdłuż stołu, centymetr po centymetrze. Kartoniki z mlekiem znów zabrzęczały jak delikatne dzwoneczki nad wodą. Zapach pizzy zmienił się w zapach przygody.

Brzuch Avy był teraz dużo spokojniejszy, jak łódka w cichej zatoce. Narysowała na serwetce malutką gwiazdkę. - Skarb odnaleziony - powiedziała.

Nowa Wyspa

Wkrótce miał zadzwonić dzwonek na przerwę. Tace brzęczały. Dzieci układały kubki w stosy. Ava wodziła palcem po przerywanej linii. Jej uśmiech zniknął. Jej dłoń znieruchomiała.

• Ja nic nie dałam - powiedziała. Jej głos był cichutki. - Tylko brałam z mapy.

Malik pokręcił głową. - Narysowałaś ścieżkę - powiedział. - To się liczy.

Ava wstała, żeby wyrzucić śmieci. Ściągnęła swoją kurtkę z wieszaka na korytarzu. Materiał był chłodny od przebywania w cieniu. Założyła ją i poczuła małe wybrzuszenie w kieszeni.

Włożyła rękę głębiej i wyciągnęła malutkie pudełeczko rodzynek. Czerwone pudełko wyglądało na lekko zakurzone i bardzo dumne. Westchnęła głośno. - Nowa wyspa! - krzyknęła.

Pobiegła z powrotem do stołu i położyła pudełeczko na serwetce. Jej oczy teraz błyszczały. - Rodzynkowa Grań! - powiedziała. Otworzyła pudełko i delikatnie nim potrząsnęła. Wypadły z niego małe, ciemne klejnoty.

• Skarb! - zawołała radośnie Zoe. Jin cicho zagrał na stole jak na bębnach.

Ava uważnie je policzyła. Dała dwie rodzynki Malikowi, dwie Priyi, dwie Jinowi i dwie Zoe. Dwie zostawiła dla siebie. Rodzynki były ciągnące się i słodkie, jak malutkie winogrona ogrzane słońcem.

• Mapa jest kompletna - powiedziała Priya, szeroko się uśmiechając.

Posprzątali stół jak załoga szorująca pokład. Serwetki zgarnięte. Okruszki zniknęły. Kartoniki po mleku ułożone w zgrabne małe wieże. Stół lśnił.

Ava spojrzała na każdego przyjaciela po kolei. Dotknęła mapy opuszkiem palca. - Dziękuję, Malik - powiedziała. - Dziękuję, Priya. Dziękuję, Jin. Dziękuję, Zoe. Złożyła serwetkową mapę i schowała ją do plecaka.

Tego popołudnia Ava opowiedziała mamie całą historię. Stały przy blacie, pakując jedzenie na następny dzień. Lodówka cicho buczała. Ava włożyła cząstki pomarańczy do małego pojemnika. Dodała dodatkową przekąskę i uśmiechnęła się. - Na następną misję - powiedziała.

Tydzień później Malik poklepał się po kieszeniach i zmarszczył brwi. - Zapomniałem jabłka - powiedział podczas przerwy śniadaniowej.

Ręka Avy powędrowała do plecaka. Wyciągnęła starą mapę z serwetki. Fioletowe kropki wciąż tańczyły na papierze. Położyła ją na stole, delikatnie poklepując.

• Nowa wyspa - powiedziała i podniosła wieczko. Jasnopomarańczowe cząstki świeciły jak małe słoneczka. - Cytrusowy Brzeg!

Załoga wydała radosny okrzyk. Podali sobie cząstki pomarańczy, po kilka dla każdego. Kartoniki po mleku brzęknęły. Mapa zsunęła się po stole, odważna i szeleszcząca.

Ava patrzyła, jak jej przyjaciele chrupią i się śmieją. Ciepłe światło padało na ich ławkę. W jej sercu gościł spokój i siła. Była gotowa na kolejną misję ratunkową, kiedykolwiek nadejdzie.